រំលង​ទៅ​មាតិកា រំលង​ទៅ​មាតិកា
ការវិភាគក្រុម
ស៊ើប​ការ​ណ៍​យុទ្ធសាស្ត្រ

របៀបហាត់ការពារបាល់៖ ៥ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុង ៣០ ថ្ងៃ

ការការពារបាល់មិនមែនមានន័យថា ត្រូវរត់តាមអ្នកកាន់បាល់គ្រប់ពេលឡើយ។ អ្នកការពារដែលមានប្រសិទ្ធភាពត្រូវអានទិសបាល់ រក្សាចម្ងាយ ១–២ ម៉ែត្រ បិទផ្លូវបញ្ជូន និងធ្វើការជាមួយខ្សែការពារទាំងមូល។ ក្នុងរយៈពេល ៣០ ថ្ងៃ អ...

Nov 15, 2026 5 min read ការ​វិភាគ​ហានិភ័យ​ខ្ពស់
របៀបហាត់ការពារបាល់៖ ៥ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុង ៣០ ថ្ងៃ

របៀបហាត់ការពារបាល់៖ ៥ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុង ៣០ ថ្ងៃ

ការការពារបាល់មិនមែនមានន័យថា ត្រូវរត់តាមអ្នកកាន់បាល់គ្រប់ពេលឡើយ។ អ្នកការពារដែលមានប្រសិទ្ធភាពត្រូវអានទិសបាល់ រក្សាចម្ងាយ ១–២ ម៉ែត្រ បិទផ្លូវបញ្ជូន និងធ្វើការជាមួយខ្សែការពារទាំងមូល។ ក្នុងរយៈពេល ៣០ ថ្ងៃ អ្នកអាចកែលម្អល្បឿនជំហាន កម្លាំងជើង ការប្រឈមមួយទល់មួយ និងការរៀបចំតំបន់ តាមគោលការណ៍របស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងមជ្ឈមណ្ឌលបណ្តុះបណ្តាលបាល់ទាត់របស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ សម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់កម្ពុជា ការហាត់ ៣–៤ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមានការសម្រាកយ៉ាងហោចណាស់ ២៤ ម៉ោងរវាងវគ្គខ្លាំងៗ នឹងជួយកាត់បន្ថយហានិភ័យរបួស។ គន្លឹះសំខាន់គឺកុំប្រញាប់ចូលដណ្តើមបាល់; បង្ខំគូប្រកួតឱ្យទៅកាន់ជ្រុង ហើយរង់ចាំកំហុស។ ចាប់ផ្តើមដោយវាស់ចម្ងាយ កំណត់ពេលវេលា និងកត់ត្រាកំហុសរាល់វគ្គហាត់។

[រូបភាព៖ ខ្សែការពារបាល់ទាត់ហាត់រក្សាទីតាំងលើទីលានពេលរសៀល ដោយគ្រូបង្វឹកកំពុងណែនាំយ៉ាងម៉ត់ចត់]

ការវិភាគក្រុម ផ្តល់មាតិកាអំពីព្រឹត្តិការណ៍ បាល់ទាត់ពិភពលោក ឆ្នាំ ២០២៦ យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ស្ថិតិកីឡាករ និងការវិភាគការប្រកួត។ មុនពេលយកយុទ្ធសាស្ត្រណាមួយទៅប្រើ សូមពិនិត្យច្បាប់ការប្រកួត និងស្ថិតិពីប្រភពផ្លូវការ ដូចជា សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និង [ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ](https://www.theifab.com/laws/latest/ ដែលអាចបញ្ជាក់ការប្រឈម ការប៉ះទង្គិច និងការពិន័យបានច្បាស់លាស់)។

ចង់យល់ពីការរៀបចំការពារតាមប្រព័ន្ធក្រុមឱ្យកាន់តែច្បាស់មែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

បើអ្នកជាអ្នកចាប់ផ្តើម៖ ហាត់មូលដ្ឋានទាំង ៤ នេះជាមុន

អ្នកចាប់ផ្តើមគួរផ្តោតលើទីតាំងរាងកាយ ការមើលបាល់ និងការផ្លាស់ទីជំហានខ្លី មុនពេលហាត់ការចូលដណ្តើមបាល់។ វគ្គមូលដ្ឋានមិនត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃទេ ប៉ុន្តែត្រូវការការធ្វើដដែលៗយ៉ាងត្រឹមត្រូវ។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិណែនាំឱ្យការពារដោយរក្សាតុល្យភាព និងបង្ខំអ្នកកាន់បាល់ឱ្យចេញពីតំបន់គ្រោះថ្នាក់ មិនមែនប្រញាប់បោះខ្លួនចូលដោយគ្មានការគាំទ្រឡើយ។

ហាត់តាមលំដាប់នេះ៖

  1. ឈរបត់ជង្គង់បន្តិច ដាក់ជើងមួយទៅមុខ និងបែរខ្លួនប្រហែល ៤៥ ដឺក្រេ។
  2. រក្សាភ្នែកលើបាល់ ប៉ុន្តែប្រើការមើលជុំវិញដើម្បីដឹងទីតាំងអ្នករត់។
  3. អនុវត្តជំហានចំហៀង ៥ ម៉ែត្រ ទៅមុខនិងថយក្រោយ ចំនួន ៦ ជុំ។
  4. បិទផ្លូវទៅកាន់កណ្តាលទីលាន ហើយទុកផ្លូវទៅជ្រុងជាជម្រើសដែលមានហានិភ័យទាបជាង។

កំហុសដែលគេធ្វើញឹកញាប់គឺដាក់ជើងឆ្លងគ្នាពេលថយក្រោយ។ វាធ្វើឱ្យបាត់តុល្យភាព ហើយអ្នកប្រយុទ្ធអាចប្តូរទិសភ្លាមៗ។ ចាប់ផ្តើមពីល្បឿន ៦០ ភាគរយ បន្ទាប់មកបង្កើនដល់ ៨០ ភាគរយនៅពេលចលនារលូន។ សម្រាប់ក្រុមយុវជនក្រោម ១៦ ឆ្នាំ គួរបន្ថែមការហាត់សម្របសម្រួល និងការចុះចតឱ្យត្រឹមត្រូវ មុនលំហាត់ប៉ះទង្គិច។ សូមអាន មូលដ្ឋានបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម ដើម្បីភ្ជាប់ការការពារជាមួយការបញ្ជូនបាល់។

បើអ្នកចាញ់ការប្រឈមមួយទល់មួយ៖ បិទមុំ មិនមែនបោះខ្លួន

ការប្រឈមមួយទល់មួយដែលមានប្រសិទ្ធភាពចាប់ផ្តើមពីការបន្ថយល្បឿនរបស់គូប្រកួត និងបិទមុំទៅគោលដៅ មុនពេលព្យាយាមដណ្តើមបាល់។ ចម្ងាយការពារដែលសមស្របជាទូទៅស្ថិតនៅប្រហែល ១–២ ម៉ែត្រ ប៉ុន្តែអាចប្តូរតាមល្បឿន ទីតាំង និងការគាំទ្រពីមិត្តរួមក្រុម។ ប្រសិនបើអ្នកនៅជិតពេក អ្នកប្រយុទ្ធអាចបង្វិលខ្លួនឆ្លងកាត់បាន; ប្រសិនបើនៅឆ្ងាយពេក គេមានពេលបញ្ជូន ឬស៊ុត។

អនុវត្តលំហាត់ “បិទជ្រុង” ជាមួយអ្នកវាយប្រហារម្នាក់ និងអ្នកការពារម្នាក់៖

  • កំណត់តំបន់ទំហំ ៨ គុណ ៨ ម៉ែត្រ។
  • អ្នកការពារត្រូវបង្ខំអ្នកវាយប្រហារទៅខាងក្រៅក្នុងរយៈពេល ៦ វិនាទី។
  • ហាមការចូលស៊ុតនៅ ៣ វិនាទីដំបូង ដើម្បីបង្ខំឱ្យអ្នកការពារអានចលនា។
  • ប្តូរតួនាទី ៦ ដង ហើយកត់ចំនួនការបាត់តុល្យភាព និងការចូលខុសពេល។

ចំណុចសំខាន់ដែលមនុស្សជាច្រើនមើលរំលងគឺ “ជំហានហ្វ្រាំង”។ មុនពេលឈប់ អ្នកត្រូវបន្ថយល្បឿនដោយជំហានខ្លី ២–៣ ជំហាន មិនមែនឈប់ភ្លាមៗទេ។ វារក្សាសមត្ថភាពប្តូរទិស និងកាត់បន្ថយការប៉ះទង្គិចជង្គង់។ ទិន្នន័យពីការវិភាគការប្រកួតរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុប បង្ហាញថា កំហុសការពារច្រើនកើតឡើងបន្ទាប់ពីអ្នកការពារបាត់ទីតាំង មិនមែនតែពេលចូលដណ្តើមបាល់ខុសប៉ុណ្ណោះទេ។

សម្រាប់ការវិភាគស្ថានភាពកាន់តែជាក់លាក់ សូមពិនិត្យ យុទ្ធសាស្ត្រការពារមួយទល់មួយ។

តើចង់បម្លែងលំហាត់ទាំងនេះទៅជាផែនការហាត់ប្រចាំសប្តាហ៍ឬទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

[រូបភាព៖ អ្នកការពារពីរនាក់អនុវត្តការបិទមុំទល់នឹងអ្នកវាយប្រហារម្នាក់ ក្នុងតំបន់ហ្វឹកហាត់តូច]

បើក្រុមអ្នករបូតទម្រង់៖ រៀបចំខ្សែការពារ និងការទំនាក់ទំនង

ក្រុមដែលការពារល្អមិនអាស្រ័យលើអ្នកការពារកណ្ដាលម្នាក់ឡើយ។ វាត្រូវការចម្ងាយរវាងខ្សែប្រហែល ៨–១២ ម៉ែត្រ ការរុញឡើងចុះជាមួយគ្នា និងពាក្យបញ្ជាខ្លីៗដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាយល់ដូចគ្នា។ នៅពេលបាល់ទៅស្លាប ខ្សែការពារត្រូវផ្លាស់ទីជាក្រុម ដើម្បីកុំឱ្យបើកចន្លោះរវាងខ្សែការពារកណ្ដាល និងខ្សែបម្រើ។ FIFA Training Centre ប្រើគោលការណ៍ថា អ្នកដែលនៅជិតបាល់បំផុតដាក់សម្ពាធ អ្នកទីពីរគ្របដណ្តប់ និងអ្នកនៅសល់រក្សាតុល្យភាព។

បែងចែកតួនាទីក្នុងលំហាត់ ៦ ទល់ ៦ ដូចនេះ៖

  • អ្នកការពារទីមួយ៖ បន្ថយល្បឿនអ្នកកាន់បាល់។
  • អ្នកការពារទីពីរ៖ បិទការបញ្ជូនទៅតំបន់គ្រោះថ្នាក់។
  • អ្នកការពារទីបី៖ គ្របដណ្តប់ចន្លោះខាងក្រោយ។
  • អ្នកចាំទី៖ បញ្ជាទិសខ្សែការពារ និងប្រាប់ពីអ្នករត់ដែលមើលមិនឃើញ។

កុំប្រើពាក្យបញ្ជាច្រើនពេក។ ពាក្យ “ចេញ” “គ្រប” “ប្តូរ” និង “ថយ” គ្រប់គ្រាន់ ប្រសិនបើក្រុមហាត់ជាមុន។ ច្បាប់របស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ចែងថា អ្នកលេងត្រូវគោរពការសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្តាល ហើយការប៉ះទង្គិចដែលគ្រោះថ្នាក់អាចនាំទៅកាន់ការពិន័យ; ដូច្នេះការរៀនបិទផ្លូវដោយទីតាំងមានសុវត្ថិភាពជាងការទាត់ជើងគូប្រកួត។ “ការការពារដែលមានប្រសិទ្ធភាពចាប់ផ្តើមពីការរៀបចំ មិនមែនពីការប្រញាប់ប្រញាល់” គឺជាគោលការណ៍ដែលអាចយកមកប្រើបានក្នុងមេរៀនរបស់ FIFA Training Centre។

កត់ត្រា ៣ សូចនាករ៖ ចំនួនដងដែលខ្សែបែក ចំនួនការបញ្ជូនត្រូវបានបិទ និងពេលវេលាដែលក្រុមត្រូវការដើម្បីរៀបចំឡើងវិញ។ ទាំងនេះមានប្រយោជន៍ជាងការវាស់តែចំនួនការដណ្តើមបាល់ ព្រោះការដណ្តើមបាល់ច្រើនអាចបង្ហាញថាក្រុមបាត់ទីតាំងញឹកញាប់។

ទទួលបានគំនិតវិភាគក្រុមបន្ថែមពី ការរៀបចំខ្សែការពារជាក្រុម មុនពេលចាប់ផ្តើមវគ្គបន្ទាប់។

តើកំហុសការពារណាខ្លះគួរជៀសវាង?

កំហុសការពារដែលគួរជៀសវាងបំផុតគឺការចូលដណ្តើមបាល់ដោយគ្មានការគាំទ្រ ការមើលតែបាល់ និងការរត់ថយក្រោយជាបន្ទាត់ត្រង់។ កីឡាករគួររក្សាចម្ងាយ ១–២ ម៉ែត្រ បិទផ្លូវទៅកណ្តាល និងទំនាក់ទំនងជាមួយអ្នកនៅខាងក្រោយ។ ក្រុមដែលកែបីចំណុចនេះបាន នឹងកាត់បន្ថយការបើកចន្លោះ និងការបញ្ជូនបាល់ឆ្លងខ្សែ។

បញ្ហាដែលកើតឡើងញឹកញាប់មានដូចខាងក្រោម៖

  • ចូលខ្លាំងពេកនៅជិតតំបន់ពិន័យ បង្កហានិភ័យបាល់ពិន័យ។
  • ឈរត្រង់ជើង ធ្វើឱ្យប្តូរទិសយឺត។
  • រត់តាមបាល់ ហើយបាត់អ្នករត់នៅខាងក្រោយ។
  • មិននិយាយជាមួយអ្នកការពារទីពីរ បង្កើតចន្លោះកណ្តាល។
  • បោះជំហានទៅមុខពេលខ្សែផ្សេងទៀតមិនរុញតាមគ្នា។

ត្រូវស្តាប់ចំណុចនេះ—នេះជាផ្នែកសំខាន់៖ ការការពារមិនមែនការប្រកួតថា អ្នកណាដណ្តើមបាល់បានច្រើនជាងគេទេ។ អ្នកដែលបង្ខំឱ្យគូប្រកួតបញ្ជូនថយក្រោយ ឬបញ្ជូនទៅតំបន់គ្មានគ្រោះថ្នាក់ ក៏កំពុងធ្វើការការពារបានល្អដែរ។ សម្រាប់ការប៉ះទង្គិច សូមពិនិត្យស្បែកជើង ទីលាន និងស្ថានភាពអាកាសធាតុ ព្រោះទីលានសើមអាចបង្កើនចម្ងាយឈប់ និងហានិភ័យរអិល។ ការហាត់ខ្លាំងក្នុងរយៈពេលខ្លីដោយមិនកម្តៅសាច់ដុំ គឺជារូបមន្តរករបួស មិនមែនជាផ្លូវកាត់ទៅរកការការពារល្អទេ។

[រូបភាព៖ គ្រូបង្វឹកបាល់ទាត់ពិនិត្យវីដេអូខ្សែការពារនៅក្នុងបន្ទប់វិភាគ បង្ហាញចន្លោះដោយក្តារយុទ្ធសាស្ត្រ]

តើផែនការត្រួតពិនិត្យ ៣០ ថ្ងៃគួររៀបចំដូចម្តេច?

ផែនការ ៣០ ថ្ងៃគួរបែងចែកជា ៤ ដំណាក់កាល៖ សប្តាហ៍ទីមួយសម្រាប់ទីតាំង និងជំហាន, សប្តាហ៍ទីពីរសម្រាប់ការប្រឈមមួយទល់មួយ, សប្តាហ៍ទីបីសម្រាប់ការការពារជាក្រុម និងសប្តាហ៍ទីបួនសម្រាប់ការប្រកួតសាកល្បង។ វគ្គហាត់មួយអាចមាន ១០ នាទីកម្តៅសាច់ដុំ, ២០ នាទីបច្ចេកទេស, ២០ នាទីស្ថានភាពប្រកួត និង ១០ នាទីបន្ថយកម្តៅ។ កុំបង្កើនទាំងរយៈពេល និងអាំងតង់ស៊ីតេក្នុងសប្តាហ៍តែមួយ ព្រោះវាធ្វើឱ្យការស្តាររាងកាយយឺត។

តារាងត្រួតពិនិត្យប្រចាំសប្តាហ៍៖

  1. ថ្ងៃទី ១–៧៖ វាស់ចម្ងាយការពារ និងភាពត្រឹមត្រូវនៃជំហានចំហៀង។
  2. ថ្ងៃទី ៨–១៤៖ រាប់ការបិទផ្លូវបញ្ជូន និងការបាត់តុល្យភាពក្នុងមួយវគ្គ។
  3. ថ្ងៃទី ១៥–២១៖ វាស់ពេលវេលាដែលក្រុមរៀបចំខ្សែឡើងវិញ បន្ទាប់ពីបាត់បាល់។
  4. ថ្ងៃទី ២២–៣០៖ ប្រើវីដេអូប្រកួត ដើម្បីស្វែងរកកំហុសដដែលៗ និងកែតែមួយចំណុចក្នុងមួយសប្តាហ៍។

ព័ត៌មានដែលមានតម្លៃជាក់ស្តែងគឺត្រូវកត់ “ហេតុអ្វីបាត់ទីតាំង” មិនមែនត្រឹមតែ “បាត់ទីតាំង” ទេ។ ឧទាហរណ៍ អ្នកអាចរកឃើញថាកំហុសកើតឡើងក្រោយការរត់លឿន ២០–៣០ វិនាទី ឬពេលខ្សែបម្រើមិនត្រឡប់មកជួយ។ នេះជាការយល់ដឹងដែលការហាត់ដដែលៗមិនអាចផ្តល់បាន ប្រសិនបើគ្មានការកត់ត្រា។ សម្រាប់អ្នកដែលចូលចិត្តវិភាគ បាល់ទាត់ពិភពលោក ឆ្នាំ ២០២៦ ការវាស់សូចនាករទាំងនេះអាចជួយអានស្ថិតិក្រុម ដោយមិនច្រឡំចំនួនស៊ុតទប់បានជាមួយគុណភាពការពារទាំងមូល។

ចង់ប្រើវិធីវិភាគដែលមានរបៀបរៀបរយជាងមុនមែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖ ការការពារល្អកើតពីវិន័យ

របៀបហាត់ការពារបាល់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពត្រូវចាប់ផ្តើមពីទីតាំង ការបន្ថយល្បឿនគូប្រកួត ការបិទមុំ និងការទំនាក់ទំនងជាក្រុម។ ក្នុង ៣០ ថ្ងៃ កុំវាស់តែចំនួនដណ្តើមបាល់; វាស់ការបិទផ្លូវបញ្ជូន ចម្ងាយរវាងខ្សែ និងពេលវេលារៀបចំឡើងវិញ។ ការវិភាគក្រុម សូមប្រើព័ត៌មានពី FIFA, FIFA Training Centre និងប្រភពបាល់ទាត់កម្ពុជាដែលអាចផ្ទៀងផ្ទាត់បាន។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់ជង្គង់ កជើង ឬសាច់ដុំ សូមបញ្ឈប់វគ្គហាត់ និងពិគ្រោះអ្នកជំនាញ មិនត្រូវបន្តដោយសារតែចង់បង្ហាញភាពរឹងមាំឡើយ។ ចាប់ផ្តើមថ្ងៃនេះដោយជ្រើសរើសសូចនាករ ៣ ហើយកត់ត្រារាល់វគ្គ។

សម្រាប់ការវិភាគបាល់ទាត់ និងព័ត៌មានការប្រកួតបន្ថែម សូមចូលមើល ការវិភាគក្រុម ដោយប្រើការវិនិច្ឆ័យប្រកបដោយការទទួលខុសត្រូវ និងកុំប្រថុយលើសសមត្ថភាពហិរញ្ញវត្ថុ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើរបៀបហាត់ការពារបាល់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ របៀបហាត់ការពារបាល់ គឺជាការហាត់ទីតាំង ជំហាន ការបិទផ្លូវ ការប្រឈមមួយទល់មួយ និងការរៀបចំជាក្រុម ដើម្បីកាត់បន្ថយឱកាសរបស់គូប្រកួត។ វាមិនស្មើនឹងការទាត់បាល់ចេញគ្រប់ពេលទេ ព្រោះការបង្ខំឱ្យគូប្រកួតបញ្ជូនថយក្រោយក៏ជាលទ្ធផលល្អ។ អ្នកចាប់ផ្តើមគួររក្សាចម្ងាយប្រហែល ១–២ ម៉ែត្រ និងបិទផ្លូវទៅកណ្តាលជាមុន។

សំណួរ៖ តើគួរហាត់ការពារបាល់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?

ចម្លើយ៖ គួរហាត់ការពារ ៣–៤ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយទុកពេលសម្រាកយ៉ាងហោចណាស់ ២៤ ម៉ោងរវាងវគ្គដែលមានអាំងតង់ស៊ីតេខ្ពស់។ វគ្គមួយអាចមានរយៈពេល ៥០–៦០ នាទី រួមទាំងកម្តៅសាច់ដុំ និងបន្ថយកម្តៅ។ កីឡាករយុវជនគួរផ្តោតលើបច្ចេកទេស និងការចុះចត មុននឹងបន្ថែមការប៉ះទង្គិច។

សំណួរ៖ តើការការពារមួយទល់មួយខុសពីការការពារជាតំបន់ដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ការការពារមួយទល់មួយផ្តោតលើការគ្របអ្នកលេងជាក់លាក់ ខណៈការការពារជាតំបន់ផ្តោតលើការគ្របចន្លោះទីលាន។ មួយទល់មួយត្រូវការល្បឿន និងការអានចលនា ប៉ុន្តែតំបន់ត្រូវការទំនាក់ទំនង និងការផ្លាស់ទីជាក្រុម។ ក្នុងការប្រកួតពិត ក្រុមជាច្រើនប្រើការលាយបញ្ចូលគ្នា ដោយផ្លាស់ពីតំបន់ទៅការគ្របអ្នករត់នៅពេលបាល់ចូលតំបន់គ្រោះថ្នាក់។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីខ្ញុំតែងតែបាត់តុល្យភាពពេលការពារ?

ចម្លើយ៖ អ្នកតែងបាត់តុល្យភាពព្រោះឈរជើងត្រង់ពេក ដាក់ជើងឆ្លងគ្នា ឬចូលលឿនជាងសមត្ថភាពគូប្រកួត។ ហាត់ជំហានចំហៀងក្នុងចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ និងប្រើជំហានខ្លី ២–៣ ជំហានសម្រាប់ហ្វ្រាំង មុនពេលប្តូរទិស។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់កជើង ឬជង្គង់ សូមបញ្ឈប់ ហើយពិគ្រោះអ្នកជំនាញផ្នែកកីឡា។

សំណួរ៖ តើការហាត់ការពារបាល់ត្រូវការឧបករណ៍អ្វីខ្លះ?

ចម្លើយ៖ ឧបករណ៍មូលដ្ឋានមានបាល់ កោណសម្គាល់ទីតាំង អាវពណ៌ពីរឈុត នាឡិកាចាប់ពេល និងកន្លែងហាត់មានសុវត្ថិភាព។ កោណ ៤–៨ គ្រឿងគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់លំហាត់បិទជ្រុង និងការរក្សាចម្ងាយ។ វីដេអូតាមទូរសព្ទក៏មានប្រយោជន៍សម្រាប់ពិនិត្យទីតាំង ប៉ុន្តែគួរថតដោយគោរពសិទ្ធិឯកជនរបស់កីឡាករ។

សំណួរ៖ តើត្រូវធ្វើអ្វី ប្រសិនបើខ្សែការពារបែកជាញឹកញាប់?

ចម្លើយ៖ ត្រូវបញ្ឈប់លំហាត់ប្រកួត ហើយពិនិត្យចម្ងាយរវាងអ្នកការពារ អ្នកបម្រើ និងចំណុចដែលខ្សែចាប់ផ្តើមបែក។ ប្រើលំហាត់ ៦ ទល់ ៦ ដោយកំណត់ចម្ងាយខ្សែប្រហែល ៨–១២ ម៉ែត្រ និងកំណត់ពាក្យបញ្ជា “ចេញ” “គ្រប” “ប្តូរ” និង “ថយ”។ ថតវីដេអូ ១០–១៥ នាទី រួចរាប់ចំនួនការបែកខ្សែ ដើម្បីកែបញ្ហាតែមួយក្នុងមួយវគ្គ។

ការវិភាគក្រុម • Neon Protocol • System Active

Related Articles